شعرهایت را که سر بریدند

هر کلمه ات نیشتری شد

فرو رفته در خواب های جاودان 

تاب نمی آورم

آبستن  پوچی ام را

هرشبی که بی تو بی شعرم ..

 مرا با تو سخنی ست ..