| تبليغات | X |
دوباره بر بام خانه
بینداز گلیم کهنه را مادر
ماه در انزوا صدایم می کند
چشمهایم می خواهند خود را
همچون نیلوفری سرنگون در آب
به ستارگان بسپارند
هیس..صدایم نکن مادر..آنجا
گوهای بلورین دارند رویاهایم را می شنوند ...
..
مرا با تو سخنی ست ... ..به روز شد